Замана бәете

(Өзек-төзек фикерләр)

 

Әтәч менгән читәнгә ‒

Монгол-өйгә китәргә!

Тавык әйтә китмә ди,

Капкаларны биклә ди.

Әтәчнең ташы кызган,

Шуңарга иртә торган.

Тавыкларын халык ясап,

Үзе депутат булган.

Төлке  комиссиядә,

Бүре килгән ярдәмгә.

Тукран тавышлар саный:

Китмәскә йә китәргә.

Уфылдап аю килгән ‒

Ул партия төзегән.

Барча бал кортлары да

Гариза язып кергән.

Энәләрен йолкымаса

Керпене алмыйлар ди,

Партиясез калганнарны

Җәннәткә алмыйлар, ди.

Куяннарны алганнар,

Чөнки донос язганнар.

Партия: Бердәм! дия-дия,

Бар да тәхет алганнар.

Иосиф Иссус булган чор,

Шул чакта туган бу җыр.

Патшалар Алла икән ‒

Тәхетләргә утыргач,

Яман  да аза икән!..

Шул азган башларыннан

Указлар яза икән...

 

Әтәч тагын киртәдә ‒

Тели игълан итәргә:

Татарларга иртәгә

Монголларга китәргә.

Урам тулып халык йөри

Маршировать итәләр.

Беркем белми беркем әйтми:

Кемнәр кая китәләр?

Юк, китмиләр, болай гына

Урам таптап йөриләр.

Туксанынчы еллар

Кайтмасын! ‒ дип,

Декламатлар сөйлиләр.

Нигә йөзләр куркыныч ‒

Гарасат киләмәллә!

Йөзләр кинәт ачылды:

Урам таптаган өчен ‒

Төшке ашка

Макарон бирәчәкләр!...

 

Әтәч тагын киртәдә ‒

Тели игълан итәргә:

Татарларга иртәгә

Чүл ягына китәргә!
 

Әй шүрләде бар халык,

Котлар төштеләр ботка.

Кургашын-курку иңде.

Тагын кемне Алла итеп

Кабул итәрбез инде?!

 

Телемне дә, башымны да кисәм,

Дилбегәдәй озын син, телем!

Бер җиреңнән тотып асмассыннар,

Телеңне тый әле, шигырем!..